Tussen de woorden in
Mijn ziel is als een boek
Met een spannend open einde
Personages vaag beschreven
Niets is vastgelegd
Soms hangt de kaft er losjes bij
Valt alles bijna uit elkaar
Met ezelsoren, pagina’s weggescheurd
De pijn is leesbaar.

Entombment
My heart is like a bird
It takes me wherever
My brain is like a fence
It stops the bird from flying away
My lips are like a lie
They hide the truth
Whenever the fence breaks
And the bird escapes.

Hoi! Leuk dat je mijn home bezoekt!
Ik ben Gedachte, mijn echte naam vertel ik liever niet aan jan en alleman, en ik ben geboren in 1992. Terwijl ik dit briefje schrijf ben ik dus 15. Ik woon in het westen van Nederland.
Mijn hobby's zijn computeren, dichten, pianospelen en liedjes componeren. Ik vind het spel de Sims 2 erg leuk, ik speel het ook erg vaak.
Ik ben op Habbo gekomen op 27 maart 2004, ongeveer een maand na de start, op het account Yoshifan.

Overgeving
De witten kanten gordijnen bij het raam waaien mee met de ijzige noorderwind;
Naar buiten, druk uitoefenend op beide zijden van het raam, maar nooit ontsnappend aan de greep van het kozijn.
Als verblindende sneeuwstormen waaien zij de vrijheid tegemoet, vergetend de plicht, zich slechts overgevend aan de overmeesterende kracht van de natuur.

Figment Of A Fantasy
"Leaving my old home,
Leaving all those clouds behind,
I start to feel the warmth inside me,
Even though it's freezing cold outside;
I don't feel it. A burning fire keeps me warm.
And it will do so forever, till eternity,
Even though I have to sit down now,
Gasping for breath, one minute away from being totally frozen"

Secret In The Swarm
"Sitting here, I recall everything
From this little, little spot
From this little, little place in my heart.
I almost rip my heart out right now;
Wrecking all vessels,
Taking the aorta in my arms.
Listening to the voice hidden
In the blood that spouts out
Helping me to remember everything
To know not only me,
But also everything inside me."

Bronchitis
"Ver weg van hier
Een berg beklimmend
Zonder weg, zonder pad
Met slechts een zwakke kandelaar
Seconden weg van volledig gedoofd
Door de majestueuze storm.
Maar zij zet door,
Haar naakte lichaam weerspiegeld
In het gezicht van de berg
Die lacht bij de aanblik
Van haar aangebroken terugkomst
Naar zichzelf."

Als een allesoverheersende godheid van alles wat aspireert regeren zij, vanaf de ademtocht dat zij zich losmaken van het verleden door de lijm die hen in zijn greep houdt met hun speeksel te verzwakken en zich met de laatste, krachtigste vlaag weg te laten voeren naar landen ver van hier. Eindelijk.

Maar op andere momenten
Zijn de pagina’s spierwit en ongerept
Is de omslag heel netjes, en alles duidelijk
Niets van alles is gebroken of verlept
Helaas komt dat maar heel soms voor:
Als degene die mijn pagina’s doorkruist,
Die de zinnen met haar mooie ogen leest,
En zich baadt in de zee van woorden
Die ik door te leven gecreëerd heb
Jij bent.

Soms
Van het leven ontvreemd
Elke stap verduistert meer
Totdat de laatste de sereniteit
Verstoort en verbreekt;
En het evenwicht
Zijn eigenaar verlaat.