Als god de wereld heeft geschapen
Heeft hij mij dan zo gehaten,
Waarom een leven vol verdriet,
En is er niemand die het ziet,
Waarom een leven vol pijn,
Terwijl ik alleen maar mezelf wil zijn,
Waarom al die haat en kwel,
het leven is een groot tranenspel,
Een leven vol pijn en verdriet,
Hun lachen maar want,
Ze zien mijn depressie niet,
Alles en iedereen doet me zeer,
En mijn verdriet word meer en meer.

Ik wou dat ik kon dromen.
Dromen over vriendschap.
Dromen over blijdschap
Dromen over liefde.
Dromen over vrede.
Wat heerlijk zal dat zijn.
Een wereld zonder pijn.
Een wereld zonder haat en kwaad.
Iedereen die zijn gevoel los laat.
Iedereen word vrienden met elkaar.
Was deze droom maar waar.
Er moet ook een nieuwe dag bestaan.
De wekker die is gegaan.
Tijd om op te staan.
Een nieuwe dag begint.
En de nachtmerrie waarin ik leef wint.

Ik heb geen vrienden.
Geen vrienden om me heen.
Geen vrienden die ik vertrouw.
Geen vrienden waar ik op bouw.
Iedereen speelt buiten.
En ik zit hier binnen.
Zo kil en koud !!
Het voelt alsof niemand van me houd.
Ik zit hier te huilen helemaal alleen.
Met nog steeds geen vriendschap om mij heen.