Deel twee van gedicht eronder

rimpels ten spijt. maar als je leeft dat je geen geheugen zal sterf dan alleen; je beeld sterft met je val

dit gedicht is van William Shakespeare en eigenlijk best wel goed

Shakespeare:

Kijk in de spiegel, en zeg wie je daar ziet, dat het nu tijd is voor een nieuw gezicht, een jonge blos die je de wereld niet onthouden mag de echt is er een heilig plicht is er een vrouw wiens ongerepte schoot de arbeid van landmanschap veracht? of welke dwaas reeds bij zijn leven door beroofd zijn eigenmin van naageslacht? je bent je moeders spiegel, en in jou wordt zij herinnerd aan haar lentetijd. Kijk jezelf door oude vensters straks. aanschouw je gouden tijd van nu

heey heey wat een meiden home page
wil je meer aantrekkingskragt doe er dan wat meer jongens dingen in Maar toch hij blijft supper kom ook naar de mijne kijken