Algemeen
De Titanic was het tweede schip uit een serie van drie zeer luxe superliners met als eigenaar de Star Line of Oceanic Steam Navigation Company rederij. Het schip werd gebouwd door Harland & Wolff uit Belfast, waar het schip op 31 mei 1911, na een bouw van 2 jaar, te water werd gelaten. Het schip voltooide op 31 maart 1912 een korte zeiltest en op 4 april liep het de haven van Southampton binnen, klaar voor haar eerste vaart naar New York.

Nog even knipperde de lichten en toen vielen ze uit. De achtersteven kwam in een hoek van 45° omhoog, het schip brak in twee delen en het grootste deel kwam nog éénmaal 75 meter omhoog, waarna het onzinkbare schip toch zinkbaar bleek en ten onder ging.

Rond 13.30 uur, op 11 april 1912, begint de grote oversteek vanuit Queenstown in Ierland met de bedoeling 4 dagen later in New York te kunnen aanmeren.
Op 14 april komen er op de Titanic de hele dag radiomeldingen binnen van drijvende ijsbergen, in het gebied tussen 42°N en tussen 49° en 51°W. Slechts enkele van deze meldingen worden aan de brug doorgegeven, die er door onbekende oorzaak niets mee doet.

De eerste vaart
Deze eerste vaart van de Titanic, een bijzondere want dit was zo´n enorme grote en luxe boot, eigenlijk het best te omschrijven als een drijvend paleis. Veel beroemde en rijke mensen hadden zich aangemeld, onder andere de Amerikaanse miljonair Benjamin Guggenheim, Idodor Straus en John Astor. De luchtvaart was nog niet zo goed ingesteld op burgervervoer, dus scheepvaart was onontbeerlijk.

Om 23.40 uur melden de uitkijken dat een ijsberg recht voor het schip op duikt. Er was nog geen minuut tijd om hierop te reageren, in een eerste reactie wordt de opdracht gegeven het schip met volle kracht achteruit te zetten. Hierdoor voorkwam men een frontale botsing, maar de boeg sloeg tegen de ijsberg. Volgens analisten had men het schip beter vol op de ijsberg kunnen laten lopen. Er zou wel ernstige schade zijn ontstaan, maar het schip zou waarschijnlijk niet zijn gezonken, aldus de kenners

De ondergang
Op ongeveer 153 km ten zuiden van de Grand Banks van Newfoundland, liep het paradepaardje van de White Star line op 14 april 1912 tegen een ijsberg. Volgens de overlevenden kwam er een vreemde stilte over het dek zodra alle beschikbare reddingsboten, en dit waren er te weinig, te water waren. Ongeveer 2,5 uur na het rammen van de ijsberg had het water de eerste schoorstenen bereikt. Er kwamen allerlei krakende en vreemde geluiden vanuit het schip.

Het wrak
In september 1985 ontdekte men pas de precieze plek waar het wrak terecht was gekomen. Het werd diverse keren bekeken, waardoor men de oorzaak van de ramp kon vaststellen. De stalen platen waaruit de romp van het schip was gemaakt bleek van een inferieure kwaliteit.
Franse duikers hebben in 1987 diverse juwelen, aardewerk en andere kunstschatten uit het wrak geborgen. Deze werden in Parijs tentoongesteld.