Eind jaren zestig werd het Nederlandse publiek voor de allereerste keer geconfronteerd met onthutsende beelden van de bloedige jacht op babyzeehonden. Weerloze jonge dieren werden door meedogenloze pelsjagers neergeknuppeld en afgepelsd, terwijl de moederzeehonden machteloos toekeken. Destijds heeft het uitzenden van deze filmbeelden geleid tot een golf van beroering en protest door heel Europa.
Knuppelen is een manier om dieren zoals zeehonden te doden door het met een knuppel de hersenen in te slaan.
De geknuppelde dieren worden gevild, de vacht wordt verkocht als bont. Het voordeel van knuppelen boven bijvoorbeeld afschieten is dat de vacht niet beschadigt.
Het knuppelen van zeehonden is over de gehele wereld verboden, behalve in Canada, waar nog elk jaar enkele duizenden zeehonden op deze wijze om het leven komen.
De geknuppelde dieren worden gevild, de vacht wordt verkocht als bont. Het voordeel van knuppelen boven bijvoorbeeld afschieten is dat de vacht niet beschadigt.
Het knuppelen van zeehonden is over de gehele wereld verboden, behalve in Canada, waar nog elk jaar enkele duizenden zeehonden op deze wijze om het leven komen.
De meeste zeehonden die worden gedood, zijn veertien dagen tot een jaar oud. De schedels van de dieren worden met knuppels en geweerkolven ingeslagen. Een onafhankelijk team van dierenartsen heeft in 2001 vastgesteld dat vier van de tien zeehonden nog leven wanneer ze om hun vacht worden gevild.
De commerciële zeehondenjacht is bijzonder wreed. Elk jaar zijn dierenbeschermingsorganisaties, media en politici getuige van de jacht. En elke keer moeten zij tot hun verbijstering constateren dat er gruwelijke praktijken plaatsvinden op het ijs. In 2001 werd de jacht door een internationaal team van dierenartsen geobserveerd. Hun rapport vormt shockerend leesvoer: zij concluderen dat maar liefst 42 procent van de zeehonden levend was gevild.

