Habbo Hotel: Groep: # try to hold on

-Ik lig in het dunne gras
Streel de hond z'n vacht
en ik probeer te vergeten hoe het was
eens in een andere nacht

-Een onderdeel van mijn leven
Zo lief dat ze is
Alles wat ze mij kon geven
Alles wat ik nu mis

-Niet mijn gedachten maar de muren
Herhalen echo's van een ruzie
De klok tikt triest de stille uren
Tapijt toont vlekken die ik nu zie

-Het is stil
Geen geluid van dieren
Geen geluid van de wind
De stilte
Geen mens te bekennen
Geen auto te zien
De stilte
Het is stil
Te stil

De afscheidswoorden spoken door mijn hoofd.
Ik dacht dat het voor altijd was.
Je hebt gelogen over alles.
Ik loop naar buiten in m'n shirt en rokje.
nergens.
Ik schreeuw en ga zitten tegen een boom.
De koude regen die ik niet voel.
Jou weer vinden is mijn enige doel.

De pijn vanbinnen maakt me kapot
Waarom doe je toch zo rot?
Ik dacht dat je me nooit liet gaan
Maar je liet me aan de kant staan
Je hebt m'n ziel eruit gerukt
En ja het is je gelukt
Gelukt om me achter te laten
En achter mn rug gaan praten
Zodat niemand nog aan mijn kant staat
en iedereen me haat
Ik wens dat ik je nooit gekend had,
dat ik elke avond voor god bad
Maar ik blijf verder dromen
Dat het ooit goed zal komen
Ookal sta je aan de top
Ik geef niet op...

Als je denkt, ik heb het geluk nu echt gevonden.
Is de blijdschap over en val je neer in al je zonden.
Want pijn vanbinnen is een wonde die nooit herstelt kan worden.
Hij kan alleen maar groeien.

Er komt een dag dat je leert omgaan met gemis. Een dag dat je beseft hoe alles echt is. Je leert dat je het verleden achter je moet laten, dat je mensen gewoon moet laten praten. Dat je trots moet zijn op wie je bent en iedereen ooit wel eens pijn kent. Dat niet iedereen te vertrouwen is, iedereen heeft het soms wel eens mis. Je moet vechten voor jezelf en voor de mensen waar je van houdt en je moet leren uit elke fout. Nooit sta je alleen, je hebt altyd wel iemand om je heen.

Die pijn die ondraagelijk wordt,
Ik die steeds verder instort.
Ik weet geen blijf meer met dit
Niemand ziet hoe ver ik in de put zit.
Want ik laat het niet zien, doe of ik vrolijk ben.
Ik geef mezelf een tien voor te doen of ik iemand anders ben.
Als het echt niet meer gaat doe ik domme dingen.
Ik zoek mensen om te vertrouwen, dat kan ik niet bedwingen
Maar steeds kom ik weer bij de foute terecht
Want troost zoeken is zo makkelijk gezegd...

Het is alsof er nooit wat goed kan gaan.
Dat god steeds mij weer die pijn moet geven.
Het voelt alsof ik er voor altijd alleen voor zal staan.
Dat ik zo zal moeten leren leven.
Dat ik, hoe ondraagelijk het ook is, me erdoorheen moet slaan
en vechten voor wat ik heb
Maar ik weet, ik kan dit niet aan.
Al mijn problemen ketenen me vast in mijn 'problemenweb'.

=ELINE.

Fighting for this Life.

12-mei-2012 4:55:53
Snapbackbabe.

# try to hold on.

19-apr-2012 18:42:57
tiebeerIs-Here

Papa Kmisjj <3
Mama Kmisjj <3
Opa Kmisjj <3
Zusjj Kmisjj <3

Allemaal plots zo weg! Door dat domme ongeluk! Alleen Oma&Ik overleefden het, krantn stondn er vol van! Maar nu zit ik er alleen! Heb ik verdriet, niemand die het ziet! Maar er zit een masker voor mijn glimlach!verdriet

19-mrt-2012 19:37:34