Cheerio... Euh, ik bedoel: "Hallo Habbo's!"

De Britse Week is inmiddels afgelopen en ik kom maar moeilijkk van mijn Britse accent af. Maar Inmiddels zitten al mijn bolhoeden weer in de kast en ligt mijn kilt weer keurig opgevouwen in mijn sokkenla.

Voordat we de Britse Week afsluiten, is het nog even tijd om een aantal winnaars bekend te maken. Een groot aantal Habbo's trakteerden ons namelijk op spannende Britse mysteries en typisch Britse Pixelarts. De winnaars van deze competitie vind je hieronder.

Brits Mysterie - verhalen
Girl.VB
kwetter
devangel
ArdinG
mattjer

Brits Mysterie - Pixelarts
XxDee-CxX
xPrive
Jenniferlopez199
hm007
dolfke!

Alle winnende inzendingen kan je hieronder nalezen en bekijken. De winnaars krijgen in de loop van de week allemaal een Big Ben in hun Hand. Jolly good effort, my dear Habbo's!

Crowley, Assistent Hotel Manager

Winnende verhalen:
Girl.VB
De telefooncel

Er was eens een rode britse telefooncel. Maar daar was iets vreemds mee aan de hand. In plaats van erin te kunnen bellen, werd je geteleporteerd naar een andere dimensie. Zo ook Girl.VB. Girl.VB dacht op een dag eens haar moeder te bellen en liep de telefooncel binnen. Tot haar grote schrik zag ze een enorme flits en kwam in een soort Engels theehuis terecht. Ze was totaal in de war, want ze zat opeens in het Britse Habbo. In paniek liep ze rond door alle gangen en kamers van het hotel.

Daar kwam ze Sherlock Holmes tegen. Hij vroeg haar of ze het Monster van Loch Ness had gezien. Samen gingen ze op zoek. Als eerst in de ruil-etage. Ze zagen vele enge draken, maar geen Monster. Vervolgens de zwembaden, want daar leeft een zeemonster misschien. Ook daar was hij niet. Na een lange tijd vonden ze het monster in de Britse Salon. Hij was verkleed als Willoughby en deed zich voor als barman.

Omdat Girl.VB Sherlock holmes had geholpen, zou hij haar nu helpen met het telefooncelmysterie. Ze moesten de telefooncel vinden, waar ze uit kwam toen ze was geteleporteerd. Als ze daar weer in zou gaan staan, dan zou het haar terug brengen. Maandenlang zochten ze, overal op iedere etage van het hotel, in iedere kamer. Want Girl.VB wist niet meer in welke kamer haar teleport stond.

Uiteindelijk vonden zij in het clubhuisetage een Engels theehuis. Daar stond haar lang gezochte telefooncel. Dolblij ging Girl.VB in haar teleport staan... maar er gebeurde niks...

Ze snapte er niks van, maar Sherlock legde haar uit dat de linkende telefooncel op was gepakt... ZE KON NOOIT MEER NAAR HUIS! NEE!

*Girl.VB schrikt wakker*

Alles was gelukkig maar een droom!

kwetter
It's a Duck!

Ergens ver achter in een verlaten kamer in Habbo zit een persoon te dutten. Langzaam wordt hij wakker. Hij moest even denken waar hij was en wat hij deed. Hij wist het alweer: hij moest een of ander belangrijk formulier invullen. Toen hij even naar zijn tub liep om een lekker bad te nemen werd hij omver geworpen. Alles werd zwart voor zijn ogen.

Later op die dag in de zelfde kamer. "Zo hij is dus vermist." zei een man in detective uniform. "Dat was ook best wel te verwachten, als prins moet je ook gewoon een keer ontvoerd worden." De man in detective uniform was niemand minder dan Sherlock Habbolms. Ze waren in de kamer van Prince Charles. "Hmm, de deur zit nog op slot, en er zijn geen sporen van inbraak. Ook niet bij het raam." Al gauw trapte hij in een plasje water. Maar het bad was leeg. In het bad lag een badeend. "Had Prince Charles een badeend?" vroeg mr. Habbolms. "Niet dat ik weet" zei een man die de prins heel goed kende. "Sir Habbolmes!" riep een man die hijgend binnen kwam. "We've got a problem sir, Queen Elisabeth is verdwenen." Toen ze later op de crimescene aan kwamen zagen ze naast de wc nog een badeend liggen. "This is a Clue." zei Sherlock Habbolmes. "Ik weet het zeker. Ik denk niet dat we nog andere aanwijzingen zullen vinden." De volgende dag zat Sherlock Habbolmes in zijn kamer. Hij zat te denken wat die eenden met de moord te maken konden hebben. "Maybe, Maybe..." begon hij. Toen vloog er een badeend met een briefje er aan door het raam. Habbolmes schrok en riep: "It's a duck!"

Op het briefje stond: "Wil je weten wat de eenden betekenen, kom dan nu meteen naar Green Hill!" Snel deed Habbolmes zijn jas aan en rende naar de Green Hill. Bij de Green Hill was een groot meer. Er zwommen veel eenden in. Eenden!? "Dat is het!" Riep Habbolmes. Hij ging op de heuvel staan en zag dat de eenden een vorm maakte. Het leek wel wat op een pijl. De pijl wees naar beneden. Habbolmes snapte het en deed zijn jas en een deel van zijn kleren uit. Hij sprong het meer in en zwom zo diep mogelijk naar beneden. Daar kwam hij in een grot. Plotseling stond hij oog in oog met het monster. "Het monster van Lochness". Het was niet helemaal oog in oog want het monster sliep en had zijn ogen dicht. Hij liep langzaam en zo stil mogelijk langs het monster een andere gang in. Daar zag hij onder een druppend riool de twee vermiste personen, Prince Charles en Queen Elisabeth. Hij maakte ze los en nam ze mee langs het monster en zei dat ze naar boven moesten gaan zwemmen. Dat deden ze. Habbolmes moest nog iets doen. Hij pakte een grote rots van de grond en propte die in het riool. Hij wist nu hoe het monster de mensen ontvoerde. Via het riool kroop hij naar allemaal plekken om ze te ontvoeren. De tub en de wc. Ze zijn allebei aangesloten op het riool. Toen hij boven was zei hij tegen zichzelf: "That's all, weer een mysterie opgelost."

devangel
Een vreemde dag uit mijn leven

Habbo, 18 September 1844.

Mijn naam is Devangel. Ik heb een tijd geleden iets meegemaakt. Laten we bij het begin beginnen...

Het Groene Hart, 12 april 1843.
Op een mooie lentedag besloot ik om te gaan wandelen. Zo ben ik uitgekomen in het Groene Hart. Eenmaal daar aangekomen hoorde ik een harde gil. Zo snel als ik kon ben ik richting het geluid gerend. Ik kwam uit bij de vijver waar een jonge vrouw op de grond lag. Geen idee wat er was gebeurd. Op dat moment was ik de enige Habbo die er was dus ik kon ook niks aan omstanders vragen. De vrouw moest weer bijkomen, daarom liep ik richting de vijver. Ik schepte met m'n handen wat water uit de vijver. Toen ik weer opkeek kreeg ik de schrik van mijn leven. Uit het water kwam een reusachtige nek. Een monster keek me doordringend aan. Ik draaide me snel om om hulp te halen maar zodra ik weer naar het water keek was het monster weg. Was dit nou het monster van Loch Ness of mijn verbeelding? Terug naar de vrouw, maar die was verdwenen! Dit was toch niet het werk van Jack the Ripper, of wel? Als je dacht dat je dag niet vreemder kon dan werd het juist vreemder. Ik heb het hele park afgezocht maar de vrouw was nergens meer te vinden. Ik kon niet langer zoeken want 's middags zou ik met een vriendin naar een optreden van Take That gaan. Dan maar Sherlock Holmes inschakelen. Hij zou alles wel toch een goed einde kunnen brengen (dacht ik tenminste). Was het Groene Hart toch zo mysterieus zoals vele Habbo's vertelden?

Het Labyrint, 12 april 1843, 14.30 uur.
Tegen de middag kwam een vriendin me ophalen om naar het concert te gaan. Zoals velen weten hangt m'n Habbo kamer vol met posters van Take That, een grotere fan is er in het hele hotel niet te vinden. Maar dan... de telefoon gaat. Zoals gewoonlijk neem ik op. 'Hallo?' Een hoop gekraak aan de andere kant van de lijn... 'Ik kom je halen!' En daarna werd er opgehangen. Ik zat verstijfd met de telefoon op m'n HC-bank. Wat moest ik nu doen? Kort daarna werd er op op de deur geklopt. 'Wie is daar?' riep ik twijfelachtig. 'Ik kom je halen!' Diezelfde hese stem als aan de telefoon. Toch niet Jack the Ripper, want ik wist als geen ander hoe hij vrouwen vermoord en misschien was ik er wel één van. Ik reageerde niet en zat als verstijfd op de bank. Wat moet ik doen? Een ding weet ik wel en dat is dat ik de deur niet open ga doen. Luid gebonk op m'n deur. Ineens een luid geschreeuw op de gang. 'BLIJF STAAN EN HANDEN OMHOOG!' Zou dat de politie zijn? Ja hoor, een paar tellen later werd er op de deur geklopt met de mededeling dat het de politie was. De Britse politie, het zijn mijn helden echt waar. Zij vertelden me dat Jack the Ripper in het gebouw was geweest en dat hij waarschijnlijk voor m'n deur stond. M'n vriendin kon het gebouw niet in want de poltie stond voor de ingang van de flat waar ik woon.

Het Theater, 12 april 1843, 23.30 uur.
Na al de gebeurtenissen van de dag heb ik toch nog een superavond gehad. Het concert was geweldig en de sfeer was helemaal tof! Ben thuisgekomen met de handtekeningen van alle bandleden van Take That, iets waar ik al zolang van had gedroomd.

Nu is het 18 September 1844. Meer dan een jaar verder. Van Jack the Ripper heb ik niks meer gehoord. Wel is er een lichaam gevonden op het strand bij de Picknickweide maar niemand weet of dat Jack was. Het monster van Loch Ness heb ik ook niet meer gezien, wel zijn er andere Habbo's geweest die dingen in het water hadden gezien maar niemand weet zeker wat het was. En 1 ding weet ik ook zeker, Sherlock Holmes huur ik nooit meer in. Hij bleek nadat ik naar hem toe was gegaan in slaap te zijn gevallen en daarna kon hij zich niet meer herinneren dat ie een zaak voor me moest oplossen. Handig zo'n slapende speurneus. Maar na die lange tijd ben ik toch wel blij dat Jack me niet te pakken heeft gekregen.

-EINDE-

ArdinG
Sherlock Hab en de vermiste Kroko

"Sir Sherlock Hab van Habbo zat rustig aan zijn thee te leuten in de Salon, toen Sir Crowley eraan kwam. Sherlock verwonderde zich over de opgewonden Sir Crowley, die naar hem toe rende... Sir Crowley: Sir Hab, mijn kroko Cheerio old Chaps is kwijt! Sir Hab: Fish and chips nog aan toe, dit moet ik tot de bodem uitzoeken!

En zo ging Sir Hab via jungleperkjes en bamboebossen, door zwembaden en zand: hij vond geen enkel spoor...

Totdat er een plakbriefje in zijn thee viel.

Er stond op: Wil je Cheerio old Chaps! hebben, breng een koffer met 10.000 pond naar de Salon, daar is Cheerio. Hmmm...Ik roep Sir Crowley erbij

*Klopt aan* Goedendag Sir Crowley! *doet bolhoed af* Goedendag Sir Hab!

Ik heb een bericht over Cheerio Sir. *laat plakbriefje zien*

Sir Crow: :O! Cheerio!! Sir Hab: Luister, dit doen we...

* Die avond in de salon *

Ssssssttt, hij kan hier ieder moment zijn, Sir Crowley.

* trippel, trappel*
Onbekende stem: Hehehe, 10.000 pond, mooi zo, ben ik ook van die kroko af :S

*Net komt naar beneden*

Onbekende stem: WAAAH!!

Kroko: *bijt in broek Nimiq*

Sir Hab en Crowley: :O! Waarom Nimiq?

Nimiq: Ik wou ook een kroko :(

Sir Hab: Case closed."

mattjer
Het mysterie van de thee-eenden...

"Ik, Sherlock Mattjer, heb weer een ongelofelijk verhaal. Ik heb het meegemaakt, jazeker!

Nadat ik bij koningin Elisabeth op de thee was gegaan (heerlijk! Earl Grey!) zijn we naar haar collectie van de enige 10 thee-eenden van de wereld gegaan. Toen we naar de kamer gingen kreeg ik een eng gevoel, alsof er iet gebeurd was. De deur viel open en voor ons zag je een glazen kast, gevuld met badeenden. Bovenin, in het kleine kastje, lagen 7 mooie thee-eenden te glinsteren in het licht. Maar hè? Het waren er 7!

Ondertussen was Elisabeth flauwgevallen en lag ze op de grond. Ik snoof aan het kastje en dacht goed na. Het ruikt naar koffie. Als je goed keek zaten er handafdrukken op het handvat van het kastje. Wie houdt van koffie? Toen wist ik het! De bediende van Elisabeth! die vroeg of we koffie wouden hebben! Rustig maar snel sloop ik door de gangen, op zoek naar een keuken.

Aan de muur hing een lijst, het zag er verdacht uit. Ik probeerde wat, en schoof het schilderij een beetje weg. Daarachter was een klein, bruin kluisje verborgen. Het deurtje stond open, en was niet dicht gezet... Ik deed het open en daar lagen vele sieraden en de drie thee-eenden! Na afloop heb ik de koningin gerust gestelt en de politie gebeld!

Ha! Nu het het overlees, krijg ik trek in een ouderwetse Britse kopje Earl Grey thee!

Winnende Pixelarts: